یکشنبه 14 فروردین 1390
نوع مطلب :
اختلال ساختگی چیست؟
اختلالات ساختگی، اختلالاتی هستند که بیماران به قصد گرفتن نقش بیمار به خود، بهطور عمدی و آگاهانه علایم جسمی یا روانشناختی را تقلید میکنند. در این اختلالات، بیماران بهطور ارادی علایم اختلالات طبی یا روانی را ایجاد و سابقه و علایم بیماری را تعریف میکنند. تنها هدف مشخص، احراز نقش بیمار بدون انگیزهای خارجی است.
اغلب، بستری شدن، هدف اصلی و روش زندگی آنان محسوب میشود. این بیماران گاهی مجربترین پزشکان را نیز فریب میدهند. اکثر این بیماران درست قبل از اینکه معلوم شود که بیمار واقعی نیستند، با عجله بیمارستان را به درخواست خود ترک میکنند. تا دوره تازهای را در شهر دیگر یا بیمارستانی دیگر شروع کنند. این اختلال را "اعتیاد بیمارستان" نیز نامیدهاند. اعتیاد به جراحی متعدد و سندرم بیمار حرفهای، نامهای دیگر این اختلال است.
اختلالات ساختگی، کیفیت وسواسی دارند ولی رفتارها، تعمدی و ارادی هستند، حتی اگر قابل کنترل کردن نباشند. این اختلال معمولا در سنین جوانی شروع میشود، هر چند ممکن است در کودکی و نوجوانی نیز آغاز شود. شیوع این اختلال بیشتر از آن است که تصور میشود و در بین زنان نسبت به مردان رایجتر است. به نظر میرسد این اختلال در کارکنان بیمارستانها و کسانی که با امور بهداشتی سروکار دارند بیشتر دیده میشود. چنین بیمارانی معمولا در سابقه خود، محرومیت دوران کودکی یا نوعی بیماری و ناتوانی جدی را تجربه کردهاند که هر چند بهبود یافتهاند، با وجود این، مستلزم مراقبت طبی بودهاند. بیمارانی که به جستجوی اعمال دردناکی مثل: جراحی یا آزمایشهای تشخیصی تهاجمی برمیآیند، احتمالا ساختمان شخصیتی مازوخیستی(خودآزاری) دارند که در آن درد به عنوان، تنبیه گناهان واقعی یا خیالی گذشته به خدمت گرفته میشود. همکاری یا تشویق سایر افراد برای تقلید بیماری ساختگی یکی از معادلهای نادر این اختلال است، که یک عامل سببی احتمالی دیگر را مطرح میسازد. هرچند، اکثر این بیماران در کار ساختن بیماری به تنهایی عمل میکنند.
ادامه مطلب