تبلیغات
روانپزشکی و روانشناسی بالینی - تفاوت روانپزشک و روانشناس بالینی
 
روانپزشکی و روانشناسی بالینی
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : محمد خالقی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

چرا تا حرف از بیماری روانی میشود گزینه اول مراجعه به روانپزشک است؟

در اینجا ما قصد تبلیغات نداریم فقط اگاه کردن مخاطبان قصد و هدف ما است

متاسفانه در ایران هنوز فرهنگ درمان بیماری های روانی به نوعی جا نیافتاده است در حالی که در کشورهای پیشرفته مطب روانپزشکان و روانشناسان

شلوغتر از دیگر متخصصان پزشک است.

ما به این نکته میپردازیم که چرا با دیدن علایم بیماریهای روانی تنها به روانپزشک مراجعه میکنیم؟

یک دلیل برای این مراجعه گرفتن دارو و بر طرف کردن علایم است اما ایا فقط بر طرف کردن علایم است؟ روانپزشکان عمدتا در زمینه دارو درمانی اموزش دیده اند و در زمینه روان درمانی بسیار کم اما بر عکس روانشناسان( به خصوص روانشناسان بالینی) در زمینه روان درمانی اموزشهای زیاد و تخصصی

و در زمینه دارو درمانی اموزشهای کمتر.

حالا این نکته مهم است که با تجویز دارو علایم به طور موقت از بین رفته و پس از قطع مصرف دارو مجددا علایم نمایان خواهند شد.در خیلی از مواقع بیماریهای روانی بدون مصرف دارو که عوارض جانبی زیادی هم به دنبال دارد

قابل درمان است.پس شما فکر میکنید یک روانشناس بالینی در چه زمینه ای درس خوانده و متخصص شده؟ 8 تا 10 سال اموزش دیده که فقط پشت میزی بنشیند و نصیحت کند؟

نه اینطور نیست.یک روانشناس برای تک تک حرفهایی که میزند و تک تک لحظه ها در اتاق درمان برنامه دارد.دانشمندانی چون فروید - راجرز و... سالها زحمت کشیده اند تا بتوانند تکنیکهایی برای درمان بیماران روانی بیابند تا نیازی به دارو نباشد.ضمن اینکه یک روانشناس بیمار را همانند خود میداند اما پزشکان اکثرا موضع متخصصانه گرفته و یک نوع اقتدار پیشه میکنند.

البته نباید منکر نقش روانپزشکان در درمان برخی بیماران شد و برخی بیماریها نیاز به ارامش فوری دارند مانند اسکیزوفرنی( روانپریشی) اما متاسفانه همکاری خوبی بین روانپزشکان و روانشناسان شاهد نیستیم .روانپزشکان عمدتا وارد حیطه رواندرمانی میشوند با اینکه این کار تخصص روانشناسان است و انها متخصص این کار هستند همانطور که یک روانشناس اقدام به دارو درمانی نمیکند یک روانپزشک هم باید بیماری که نیاز به روان درمانی دارد نزد روان شناس ارجاع دهد.(البته امروزه در برخی کشورها روانشناسان با گذراندن دوره های داروشناسی روانی که بسیار هم سختگیرانه این مدرک داده میشود میتوانند مجوز دارو درمانی را بدست بیاورند). رواندرمانی غلط میتواند نتیجه ای بر عکس داده و زندگی فرد را برای سالها تباه سازد.

پس در انتخاب متخصص دقت کنیم و صرفا به دنبال کاهش علایم بیماری روانی نباشیم.باید دید یک بیمار افسرده یا بیماری که از اضطراب رنج میبرد و بسیاری از بیماران روانی دیگر عوض شود. بیماریهای روانی همانند بیماریهای جسمی نیستند که با دارو قابل درمان باشند.تحقیقات فراوانی این نکته را تایید کرده که ترکیب دارو درمانی و رواندرمانی بهترین نتیجه را حاصل میکند.

اگر زمانی احساس نیاز به متخصص روانی احساس کردید به خود نگویید که نه هیچ وقت خوب نمیشوم. کلید حل بیماری شما در دستان روانشناسان بالینی است مطمین باشید خوب خواهید شد.